Mały taras z funkcją spania - jak go urządzić, by służył na co dzień i od święta > 공지사항

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Zaczęło się niewinnie - chciałam po prostu postawić na tarasie ładny zestaw wypoczynkowy. Szybko okazało się, że moja wizja rozbija się o rzeczywistość dwunastu metrów kwadratowych. Miejsce na stolik kawowy, dwa fotele i może leżak. A przecież od czasu do czasu przychodzą goście na noc, chciałabym ich gdzieś położyć, nie wciągając co wieczór materaca z przedpokoju. Wtedy przypomniałam sobie o sprytnym rozwiązaniu, które widziałam u koleżanki - kanapa z funkcją spania. Niepozorna w ciągu dnia, wieczorem zamienia się w wygodne łóżko. Problem w tym, że na tarasie trzeba myśleć nie tylko o komforcie, ale i o odporności na wilgoć oraz zmianę temperatur. Postanowiłam podejść do tematu metodycznie.

Zaczęłam od poszukiwań mebla, który pogodzi te dwie skrajności. Standardowa wersalka z marketu odpadała - za miękka, za niska, a do tego tapicerka zwykłą tkaniną błyskawicznie nasiąknie wilgocią. Potrzebowałam czegoś z wyższą nogą, żeby powietrze swobodnie cyrkulowało od spodu. I wtedy trafiłam na model z stelaz listwowy, który idealnie nadaje się do codziennego spania. Listwy sprężynują, dopasowują się do ciała, a przy tym nie zbierają wilgoci jak pełne płyty. Do tego materac piankowy o gęstości 35 kg/m3, który zachowuje kształt nawet po całej nocy. Wymiary 190 na 140 centymetrów - akurat dla dwóch osób, a w ciągu dnia służy jako głęboka kanapa. Cena nie była niska, ale policzyłam, że to jak zakup dwóch mebli w jednym.

Kluczowe okazało się zabezpieczenie przed deszczem i słońcem. Kupiłam pokrowiec z membraną oddychającą na czas, gdy nie używam mebla. Gdy pada, szybko go naciągam, a gdy świeci słońce - zdejmuję. Do tego stolik składany z blatem z technorattanu, który nie boi się wody. Postawiłam też donicę z trawą pampasową, która zasłania widok na sąsiedni balkon i dodaje prywatności. Zauważyłam, że im więcej zieleni, tym taras wydaje się większy. Małe metraże rządzą się swoimi prawami - każdy centymetr musi pracować na kilka sposobów. Dlatego szafka pod donicą skrywa zapasowe poduszki i koc, które wieczorem wyciągam dla gości.

Największym wyzwaniem okazało się przechowywanie pościeli. Gdy goście nocują, potrzebują świeżych prześcieradeł i koców, a nie mam szafy na tarasie. Rozwiązanie przyszło samo - mebel, który wybrałam, ma wbudowane lozko z pojemnikiem na posciel. Pod siedziskiem znajduje się przestrzeń głęboka na 30 centymetrów, idealna na komplet pościeli dla dwóch osób. Wrzucam tam też zapasowy koc i poduszkę ortopedyczną. W ciągu dnia nikt nie widzi, co jest w środku, a wieczorem wystarczy unieść siedzisko. To rozwiązanie uratowało mnie przed kupnem osobnego schowka, który zabrałby cenną przestrzeń na tarasie.

Z czasem doszłam do wniosku, że tapicerka welurowa to strzał w dziesiątkę, choć początkowo miałam obawy. Welur jest gęsty, nie mechaci się i łatwo go czyścić - wystarczy ściereczka z mydłem. A przy tym wygląda luksusowo, miękko połyskuje w słońcu. Wybrałam odcień butelkowej zieleni, który pięknie komponuje się z drewnianymi donicami i beżowymi poduszkami. Goście zawsze pytają, czy to meble ogrodowe, czy raczej salonowe. Uśmiecham się i mówię, że jedno i drugie. Po roku użytkowania welur nadal wygląda jak nowy, choć taras jest otwarty na deszcz i kurz.

Kolejnym odkryciem był mechanizm DL w kanapie. Nie muszę niczego przekładać, rozkładać na raty. Pociągam za ukryty pasek, siedzisko wysuwa się do przodu, oparcie opada - i w dziesięć sekund mam łóżko. Goście są zachwyceni, że nie muszą czekać, aż przygotuję im posłanie. A rano składam wszystko z powrotem jednym ruchem. To szczególnie ważne, gdy taras jest mały i nie ma miejsca na stanie z rozłożoną pościelą. Mechanizm DL działa płynnie, bez zacięć, nawet po stu cyklach rozkładania. Producent daje na niego pięcioletnią gwarancję, co daje spokój.

Oświetlenie to osobna historia. Zainstalowałam taśmę LED wzdłuż krawędzi sufitu, która daje ciepłe, rozproszone światło. Wieczorem, gdy zapalę lampki, taras zamienia się w przytulny salon. Goście często zostają dłużej, bo chcą posiedzieć w tym nastroju. Do tego postawiłam dwie latarnie solarne na podłodze, które ładują się w dzień i świecą do północy. Nie trzeba ich włączać ani wyłączać - działają autonomicznie. To ważne, bo nie zawsze pamiętam o wyłączaniu świateł przed snem. A gdy ktoś zostaje na noc, światło latarni daje poczucie bezpieczeństwa.

Dziś mój taras to nie tylko miejsce na poranną kawę, ale prawdziwy pokój gościnny na świeżym powietrzu. Gdy przychodzą znajomi z dziećmi, rozkładam kanapę, wyjmuję pościel z pojemnika i wszyscy mają gdzie spać. Rano składam wszystko, chowam koce i taras znów jest przestrzenią do wypoczynku. Zrozumiałam, że kluczem jest wybór mebla, który łączy funkcję dzienną i nocną bez kompromisów. Stelaz listwowy zapewnia zdrowy sen, materac piankowy nie odkształca się, a mechanizm DL ułatwia codzienną obsługę. Gdybym miała radzić komuś, kto urządza mały taras, powiedziałabym: postaw na mebel, który robi dwie rzeczy naraz. Reszta to już detale.